Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1490 van de Commissie van 21 augustus 2017 tot verlening van een vergunning voor mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide als toevoegingsmiddelen voor diervoeding voor alle diersoorten (Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding1, en met name artikel 9, lid 2,
(1) De verlening van vergunningen voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de vergunningsgronden en -procedures, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003. Artikel 10 van die verordening voorziet in de herbeoordeling van toevoegingsmiddelen waarvoor overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG van de Raad2 een vergunning is verleend.
(2) Bij de Verordeningen (EG) nr. 1334/20033 en (EG) nr. 479/20064 van de Commissie is overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG een vergunning zonder tijdsbeperking verleend voor de mangaanverbindingen mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd. Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 zijn die stoffen vervolgens in het repertorium van toevoegingsmiddelen voor diervoeding opgenomen als bestaande producten.
(3) Overeenkomstig artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 in samenhang met artikel 7 van die verordening zijn aanvragen ingediend voor de herbeoordeling van mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, als toevoegingsmiddelen voor diervoeding voor alle diersoorten. Daarnaast is overeenkomstig artikel 7 van die verordening een aanvraag ingediend voor mangaanhydroxychloride als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor alle diersoorten. De aanvragers hebben gevraagd deze toevoegingsmiddelen in de categorie „nutritionele toevoegingsmiddelen” in te delen. De krachtens artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vereiste gegevens en documenten waren bij de aanvragen gevoegd.
(4) De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar adviezen van 23 oktober 20145, 23 oktober 20146, 19 maart 20157, 18 februari 20168 en 13 mei 20169 geconcludeerd dat mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden geen ongunstige gevolgen hebben voor de diergezondheid, de veiligheid van de consument en het milieu. Uit wetenschappelijke overwegingen heeft de EFSA aanbevolen de Engelse benaming „Manganese oxide” te wijzigen in „Manganese (II) oxide” en de Engelse benaming „Manganese hydroxychloride” in „Dimanganese chloride trihydroxide” om mogelijke misverstanden te vermijden. De EFSA heeft ook aanbevolen mangaanchelaat van aminozuren gezien de chemische eigenschappen ervan in de volgende twee groepen op te splitsen: mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van eiwithydrolysaten.
(5) De EFSA heeft opgemerkt dat het omgaan met mangaan(II)oxide gevaarlijk is bij inhalering door de gebruiker. Bij gebrek aan voldoende gegevens moet het toevoegingsmiddel worden beschouwd als mogelijk irriterend voor de huid en de ogen en als een huidallergeen. De EFSA heeft ook opgemerkt dat het omgaan met mangaan(II)sulfaat-monohydraat een risico voor gebruikers vormt bij blootstelling door inhalatie en irriterend voor de ogen is. Bovendien is opgemerkt dat het omgaan met mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mogelijk een gevaar voor de luchtwegen en de gezondheid van gebruikers vormt. Bij gebrek aan voldoende gegevens betreffende irritatie van de ogen en de huid en sensibilisering van de huid moet dit laatste toevoegingsmiddel ook worden beschouwd als mogelijk irriterend voor de huid en de ogen en als een huid- en inhalatieallergeen. Wat mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, betreft, heeft de EFSA opgemerkt dat dit toevoegingsmiddel irriterend voor de huid en de ogen kan zijn. Tot slot kon de EFSA bij gebrek aan specifieke gegevens geen conclusie trekken over de veiligheid van de gebruiker bij het omgaan met dimangaanchloridetrihydroxide. Derhalve moeten voor de desbetreffende toevoegingsmiddelen passende beschermingsmaatregelen worden genomen om veiligheidsproblemen voor de gebruikers te voorkomen.
(6) De EFSA heeft ook vastgesteld dat mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide nuttige bronnen van mangaan zijn. Specifieke eisen voor monitoring na het in de handel brengen acht de EFSA niet nodig. De EFSA heeft ook het verslag over de analysemethode voor de toevoegingsmiddelen voor diervoeding gecontroleerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde referentielaboratorium was ingediend.
(7) Uit de beoordeling van mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide blijkt dat aan de voorwaarden voor vergunningverlening van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is voldaan, behalve wat drinkwater betreft. Het gebruik van deze stoffen zoals omschreven in de bijlage bij deze verordening moet daarom worden toegestaan, maar het gebruik ervan via drinkwater moet worden geweigerd.
(8) Aangezien er geen veiligheidsredenen zijn die de onmiddellijke toepassing vereisen van de wijzigingen van de voorwaarden voor het verlenen van een vergunning voor mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, waarvoor bij Verordening (EG) nr. 1334/2003 van de Commissie een vergunning is verleend, moet een overgangsperiode worden vastgesteld om de belanghebbende partijen in staat te stellen zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen van de vergunning te voldoen.
(9) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1 - Vergunningverlening
Artikel 2 - Weigering
Artikel 3 - Overgangsmaatregelen
Artikel 4 - Inwerkingtreding
-
PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.
(terug) -
Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1).
(terug) -
Verordening (EG) nr. 1334/2003 van de Commissie van 25 juli 2003 tot wijziging van de toelatingsvoorwaarden voor een aantal toevoegingsmiddelen van de groep sporenelementen in diervoeders (PB L 187 van 26.7.2003, blz. 11).
(terug) -
Verordening (EG) nr. 479/2006 van de Commissie van 23 maart 2006 wat betreft de verlening van een vergunning voor bepaalde toevoegingsmiddelen, behorende tot de groep „Verbindingen van sporenelementen” (PB L 86 van 24.3.2006, blz. 4).
(terug) -
EFSA Journal 2013;11(8):3324.
(terug) -
EFSA Journal 2013;11(8):3325.
(terug) -
EFSA Journal 2013;11(10):3435.
(terug) -
EFSA Journal 2016;14(2):4395.
(terug) -
EFSA Journal 2016;14(5):4474.
(terug)